Chelatietherapie

Chelatie is de binding van een metaal door een organische stof (een stof met koolstof-waterstof bindingen). Het is een proces dat overal in de natuur plaatsvindt. Planten halen hun mineralen uit de bodem door middel van chelatie en de mens kan zonder chelatie geen mineralen uit de voeding in de darm opnemen. Het ontkalken van je koffiezetapparaat met azijn is een ander bekend voorbeeld van chelatie: er wordt in dit proces een metaal (calcium) verwijderd met behulp van een organische stof (azijnzuur).

Chelatie wordt als therapie voornamelijk toegepast om schadelijke zware metalen, zoals arsenicum, lood, kwik en cadmium, uit het lichaam te halen. Het wordt in de Verenigde Staten al sinds de jaren ’50 met succes ingezet bij hart- en vaatziekten, reumatische aandoeningen en allerlei ouderdomsklachten. Het blijft echter nog steeds in de alternatieve sfeer hangen, met uitzondering van de toepassing voor zware metalenvergiftiging, die officieel erkend is als therapie. Chelatie voor het behandelen van atherosclerose (aderverkalking) wordt in de medische wereld als controversieel beschouwd, hoewel er vanuit officiële hoek steeds meer onderzoek naar gedaan wordt en in de praktijk van veel artsen gunstige resultaten geboekt worden.