Het lichaam als wegwijzer naar levenskracht

In onze samenleving wordt het lichaam gezien als iets dat maakbaar, stuurbaar en controleerbaar is. Zolang er in en aan dat lichaam niets te voelen is, is het goed. Zolang dat lichaam doet wat ervan verwacht wordt eveneens. En loopt het toch ‘fout’ dan wordt het ingeleverd bij dokter, kinesist, specialist, enz. zodat het opnieuw zijn werk kan doen. Het lichaam wordt daarbij benaderd als een anatomische puzzel waar voor ieder onderdeel een ander specialisme werd ontwikkeld. Het wordt gefragmenteerd in stukjes die nog weinig of niets met elkaar te maken hebben.

Marijke Baken