Een gebrek aan mineralen is niet altijd een gevolg van een tekort in de voeding

Voldoende calcium, magnesium, ijzer, koper, zink, selenium, jodium en andere mineralen is van cruciaal belang voor de gezondheid. Een gebrek aan deze mineralen in het lichaam is echter niet altijd het gevolg van een tekort in de voeding.

Gezonde gevarieerde voeding bevat normaal voldoende mineralen. De opname en de uitscheiding van mineralen, het transport en het gebruik ervan in het lichaam wordt heel strikt geregeld door verschillende transport- en bindingssystemen. Diverse eiwitten en enzymen zorgen ervoor dat mineralen opgenomen of uitgescheiden worden, opgeslagen worden en indien nodig weer vrijgemaakt worden. Bij een laag aanbod in de voeding wordt de opname verhoogd en de uitscheiding verlaagd, bij een hoog aanbod in de voeding wordt de opname verlaagd en de uitscheiding verhoogd. Op die manier wordt het lichaam beschermd tegen zowel een gebrek als een overschot.

In “ongezonde” omstandigheden wordt dit systeem verstoord, waardoor de opname en uitscheiding wijzigt, de mineralen op de verkeerde plaatsen terechtkomen en een onevenwicht ontstaat tussen bijvoorbeeld koper en zink, zink en ijzer, calcium en magnesium, enz. Ook suppletie met één of enkele mineralen kan dit evenwicht verstoren.

Een van de belangrijkste oorzaken van een gebrek aan mineralen of een verstoord evenwicht tussen verschillende mineralen is een verstoorde darmflora (Knezevic J, 2020).

Andere mogelijke oorzaken van een mineralen-onevenwicht zijn chronische ontsteking, auto-immuniteit, oxidatieve stress, een hoge bloedsuikerspiegel, diabetes en overgewicht (Sopian NF, 2015; Król E, 2019; Banach W, 2020; Amin MN, 2020).

Het mineralen-onevenwicht heeft op zijn beurt een negatief effect op ontsteking, de antioxidantstatus, het immuunsysteem, de bloedsuikerspiegel en het metabolisme, wat een vicieuze cirkel creëert.

Om het lichaam te voorzien van voldoende jodium, selenium, zink, calcium, magnesium, ijzer of koper, en een overmaat of onevenwicht te voorkomen, moeten in de eerste plaats deze verstoorders aangepakt worden. Zolang een verstoorde darmflora, ontsteking, oxidatieve stress, diabetes, chronische stress, enz. niet behandeld zijn, kan suppletie met mineralen het tekort wel compenseren, maar de aangevulde mineralen kunnen evengoed op de verkeerde plaats terechtkomen en het probleem bestendigen of verergeren.

Fragment uit het artikel “Het belang van een gezonde schildklier” in PlaceboNocebo 65.

Referenties:

1. Amin MN, Siddiqui SA, et al. Increased Oxidative Stress, Altered Trace Elements, and Macro-Minerals Are Associated with Female Obesity. Biol Trace Elem Res. 2020 Oct;197(2):384-393. doi: 10.1007/s12011-019-02002-z. Epub 2020 Jan 4. PMID: 31902098.
2. Banach W, Nitschke K, Krajewska N, et al. The Association between Excess Body Mass and Disturbances in Somatic Mineral Levels. Int J Mol Sci. 2020 Oct 3;21(19):7306. doi: 10.3390/ijms21197306. PMID: 33022938; PMCID: PMC7582962.
3. Knezevic J, Starchl C, Tmava Berisha A, et al. Thyroid-Gut-Axis: How Does the Microbiota Influence Thyroid Function? Nutrients. 2020 Jun 12;12(6):1769. doi: 10.3390/nu12061769. PMID: 32545596; PMCID: PMC7353203.
4. Król E, Bogdański P, Suliburska J, et al. The Relationship between Dietary, Serum and Hair Levels of Minerals (Fe, Zn, Cu) and Glucose Metabolism Indices in Obese Type 2 Diabetic Patients. Biol Trace Elem Res. 2019 May;189(1):34-44. doi: 10.1007/s12011-018-1470-3. Epub 2018 Aug 8. PMID: 30091069; PMCID: PMC6443611.
5. Sopian NF, Ajat M, Shafie NI, et al. Does Short-Term Dietary Omega-3 Fatty Acid Supplementation Influence Brain Hippocampus Gene Expression of Zinc Transporter-3? Int J Mol Sci. 2015 Jul 13;16(7):15800-10. doi: 10.3390/ijms160715800. PMID: 26184176; PMCID: PMC4519926.