De kopjes en de koffie

Een groep succesvolle afgestudeerden bezocht hun voormalige professor.

Ze hadden allen indrukwekkende carrières opgebouwd, hadden prestigieuze titels op hun naam staan en leken een perfect leven te leiden.

Terwijl ze op koffie wachtten, ging het gesprek over de stress van het werk, vermoeidheid en de druk van het volwassen leven.

Sommigen lachten.
Sommigen klaagden.
Sommigen filosofeerden.

De professor kwam terug met een dienblad vol met verschillende kopjes: porselein en glas, keramiek en plastic, elegant en beschadigd, minimalistisch en sierlijk.

Terwijl de gasten hun kopjes uitkozen, keek de professor toe. Toen iedereen een kop koffie in de hand had, zei hij:

“Merk op hoe jullie allemaal instinctief naar de mooiste kopjes grepen, de chique kopjes. Geen van jullie koos een versleten of plastic kopje. En dat is de oorzaak van veel van jullie stress.”

“Jullie wilden de koffie, niet de kop. Maar jullie concentreerden je op het uiterlijk van de kop, niet op de essentie van de inhoud.

Het leven is als koffie. Carrière, salaris, status, huis, auto – dat zijn slechts koppen. Ze bepalen niet de rijkdom van het leven zelf. Soms raken we zo afgeleid door het ‘kopje’ dat we vergeten van de koffie te genieten.”

Drink je koffie en leef je leven met vreugde.
Niet door te vergelijken.
Niet door te concurreren.
Niet door naar anderen te kijken.

De gelukkigste mensen zijn niet degenen die het beste van alles hebben, maar degenen die weten hoe ze het beste kunnen halen uit wat ze hebben.