Inspanningsintolerantie

Inspanningsintolerantie, post-exertionele malaise (PEM) of post-inspanningsmalaise, is een van de meest kenmerkende symptomen van chronisch vermoeidheidssyndroom. Het houdt in dat je na een lichamelijke of mentale inspanning ziek of zieker wordt en dat de vermoeidheid, de pijn en/of de mentale uitputting niet in verhouding zijn met die inspanning. Het komt voor in verschillende vormen en gradaties, bij sommige mensen alleen na het sporten, bij andere bij de minste inspanning en zelfs bij alledaagse activiteiten. Het wordt vaak beschreven als een crash of een terugval die enkele dagen kan duren maar ook maanden kan aanslepen. Bij PEM reageren het zenuwstelsel, het hormonaal systeem, het immuunsysteem en het energiemetabolisme niet goed op lichamelijke en mentale stress in de brede zin van het woord. Voor een optimaal systeemherstel moeten idealiter alle onderliggende oorzaken daarvan weggenomen of zo goed mogelijk behandeld worden. Stressvolle situaties of inspanningen vermijden kan een crash voorkomen, maar het herstelt je systeem niet. Rust is een belangrijk onderdeel van de behandeling, maar ondertussen moet ook de stressrespons “gereset” worden. Dat vraagt een diepgaande en voorzichtige aanpak. In dit artikel bekijken we wat er fout gaat bij PEM en hoe je dat geleidelijk kan omkeren.