Medicijnen die vermoeidheid veroorzaken

Vermoeidheid wordt als bijwerking vermeld op de bijsluiter van heel veel verschillende soorten medicijnen. Dat klinkt als een vervelend ongemak dat je er maar bij moet nemen, maar in feite zou het een alarmbel moeten doen rinkelen. Medicatie die vermoeidheid veroorzaakt, verstoort ergens in het lichaam een belangrijk proces, en ontregelt daardoor per definitie meerdere systemen. Medicijnen die de werking van de mitochondriën, het zenuwstelsel, de spieren, het immuunsysteem, ontstekingsprocessen, de stressrespons, het microbioom, de bloedsuikerspiegel, de aanmaak van cholesterol, de bloeddruk, de bloedstolling, de celdeling, DNA-herstel, weefselherstel… verstoren, doen meer dan vermoeidheid veroorzaken. Ze verhinderen echte genezing. Dat geldt niet alleen voor extreem toxische behandelingen zoals chemotherapie, maar ook voor de meest ingeburgerde medicamenten, die door miljoenen mensen dagelijks genomen worden. De gevolgen zijn niet altijd dramatisch, maar ze houden vaak een vicieuze cirkel van medicatie en ziekte in stand, vooral bij multisysteemziekten zoals chronisch vermoeidheidssyndroom of neuro-immuunuitputting.

In dit artikel ligt de nadruk op medicijnen die de werking van de mitochondriën aantasten, zoals antibiotica, ontstekingsremmers en pijnstillers, statines, bepaalde antidepressiva, diabetesmedicijnen en kankertherapie. Ze doen veel meer dan de energieaanmaak verstoren.