Waarom je chronisch ziek wordt en niet geneest

Om te overleven in een steeds veranderende omgeving, moet ons lichaam zichzelf beschermen en zich kunnen aanpassen. Een van onze fundamentele beschermsystemen is de celgevaarrespons, een universele reactie van cellen op toxische stoffen, oxidatieve stress, infectie, verwonding, beschadigde onderdelen, en alles wat de gezondheid en de functie van een cel in gevaar brengt. De celgevaarrespons is een soort alarmtoestand waarin een cel haar metabolisme en communicatie met andere cellen wijzigt om de schadelijke factor te verwijderen, de schade te beperken en herstel op gang te brengen. De cel beschermt niet alleen zichzelf, ze stuurt ook gevaarsignalen naar de omliggende cellen zodat zij actie kunnen ondernemen om verspreiding van de schade te voorkomen en indien nodig hulpmiddelen te mobiliseren. Een cel in gevaar activeert de weefselschaderespons, waarbij verschillende soorten cellen, weefsels en systemen geactiveerd worden om de schade te beperken en te herstellen. Zodra het weefsel hersteld is, wordt de celgevaarrespons weer uitgeschakeld. Zolang de celgevaarrespons geactiveerd is, blijft de cel in echter overlevingsmodus en gaan al haar energie en voedingsbronnen naar bescherming, waardoor genezingsprocessen on hold gezet worden.

Bij chronische multisysteem ziektebeelden zoals vermoeidheidssyndromen, long covid, auto-immuunziekten, fibromyalgie, neuropsychiatrische en neurodegeneratieve aandoeningen blijft de cel hangen in de overlevingsmodus en wordt een zichzelf in stand houdende cyclus van chronische ontsteking, weefselschade, orgaan- en systeemdisfunctie gecreëerd, waardoor het lichaam niet in staat is om zichzelf te genezen en chronisch ziek(er) wordt. Voor het herstellen van het genezingssysteem, moeten cellen uit de overlevingsstand gehaald worden en het signaal krijgen dat ze veilig zijn.