Medicijnen die de gewrichten kunnen aantasten

Medicijnen kunnen via diverse mechanismen de structuur en de werking van de gewrichten aantasten en bijdragen aan het ontstaan en de progressie van zowel de inflammatoire vormen van artritis als osteoartritis. De best gedocumenteerde zijn antibiotica, niet-steroïde ontstekingsremmers, corticosteroïden, biologics, immuunonderdrukkers, immunotherapie, chemotherapie en vaccinatie. Verschillende van de medicijnen die ingezet worden voor het behandelen van gewrichtsontsteking en -pijn veroorzaken zelf schade aan het kraakbeen, bot en andere onderdelen van de gewrichten. Ze kunnen tijdelijk pijn, ontsteking en zwelling verminderen, maar ze geven een vals gevoel van beterschap, want ze houden de ontsteking in stand en kunnen de progressie van artritis versnellen. Medicijnen die voor een andere aandoening genomen worden, worden zelden erkend als de oorzaak van gewrichtsklachten. Wanneer medicijnen die genomen worden voor artritis de gewrichtsklachten niet verbeteren of zelfs verergeren, spreekt men van therapiefalen, een slechte respons of een paradoxale verslechtering bij bepaalde patiënten. In beide gevallen gaat het om normale gevolgen van hun werkingsmechanisme. Deze medicijnen verstoren het microbioom, remmen processen die fundamenteel zijn voor het herstel van slijmvliezen, kraakbeen en bot, remmen of activeren immuunprocessen wanneer dat niet gewenst is, geven aanleiding tot auto-immuniteit, veroorzaken oxidatieve stress en weefselschade, en ontregelen meerdere lichaamssystemen. Ze zijn zelf een van de redenen waarom inflammatoire en osteoartritis chronische progressieve en “niet te genezen” ziektebeelden zijn.