Waarom medicatie hartritmestoornissen niet geneest

Bij hartritmestoornissen worden vaak medicijnen ingezet die de in- en uitstroom van ionen in cellen blokkeren en/of de werking van het autonoom zenuwstelsel wijzigen, om een verstoord ritme te manipuleren. Bij boezemfibrilleren worden ook antistollingsmedicijnen voorgeschreven om de vorming van bloedklonters en een beroerte te voorkomen. Antiaritmica en antistollingsmedicijnen hebben echter geen of weinig effect op het risico om te sterven aan de gevolgen van hartritmestoornissen of andere cardiovasculaire oorzaken, en ze verhogen de kans om vroegtijdig te sterven door andere oorzaken. Ten eerste veranderen ze niets aan de onderliggende oorzaken van hartritmestoornissen, die ondertussen op de achtergrond weefsels en organen blijven beschadigen. Ten tweede blokkeren ze enorm belangrijke processen in het lichaam, waardoor ze niet alleen genezing in de weg staan, maar zelf schadelijke effecten hebben die de levenskwaliteit en de gezondheid ernstig kunnen aantasten. Antiaritmica kunnen zelf hartritmestoornissen veroorzaken en antistollingsmedicijnen verhinderen weefselherstel en verhogen het risico op bloedingen. Ze beschadigen elk op hun eigen manier het hart en de bloedvaten – en alle andere lichaamsweefsels en organen.