Canadese geelwortel

Canadese geelwortel (Hydrastis canadensis) is een plant die traditioneel door de Indianen in Noord-Amerika gebruikt werd bij spijsverteringsklachten, ontstekingen en infecties. De wortel werd ook gegeten wanneer er weinig voedsel voorradig was. In de 19de eeuw werd geelwortel ontdekt door de kolonisten, die hem massaal begonnen te plukken omdat hij volgens hen alle kwalen kon genezen. Sindsdien is er zo veel vraag naar geelwortel dat de plant nog amper te vinden is in het wild en hij al sinds 1850 voor therapeutische doeleinden gekweekt wordt. Sinds 1970 wordt hij in speciale plantages geteeld, onder strenge kwaliteitsnormen en sinds 1977 is hij zelfs een beschermde plantensoort geworden.