Vitamine C, een veelbelovende kankertherapie

Tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling probeerde de wereld veertig jaar geleden te overtuigen dat vitamine C een natuurlijk, veilig en goedkoop middel tegen kanker was. Pauling en Abram Hoffer gaven hun kankerpatiënten grote hoeveelheden vitamine C, met goede resultaten.

Hun bevindingen werden in de medische wereld afgedaan als onzin en Pauling en Hoffer kwamen in diskrediet. De paar onderzoeken die gedaan werden om de resultaten van Pauling en Hoffer te verifiëren, concludeerden dat vitamine C geen effect had bij kanker.

In de medische wereld mag je maar een claim doen als de FDA (Food and Drug Administration) haar goedkeuring geeft. Daarvoor moeten bewijzen voorgelegd worden. Het feit is dat niemand zich geroepen voelt om serieuze studies te doen met vitamine C. Wetenschappelijk onderzoek kost enorm veel geld en alleen farmaceutische bedrijven kunnen zich dat permitteren, omdat ze het geïnvesteerde geld dubbel en dik terugverdienen door de verkoop van hun product achteraf.

Het probleem met vitamine C is dat het een natuurlijke stof is die niet gepatenteerd kan worden. Een farmaceutisch bedrijf gaat geen fortuin besteden aan het bewijzen dat vitamine C kankercellen doodt, als iedereen vitamine C mag verkopen (en dus mee profiteert zonder te investeren).

Gelukkig zijn er ook wetenschappers en artsen die kankeronderzoek doen in de hoop een remedie te vinden. Er zijn dus wel degelijk studies die aantonen dat vitamine C een antikankerwerking heeft. Opvallend is dat men in al deze studies spreekt van ‘farmacologische doses’, de megadoses waarmee Pauling en Hoffer uitgelachen werden…

In een recente reeks experimenten onderzochten onderzoekers het effect van vitamine C op verschillende soorten kankercellen in een laboratorium (in vitro) en op ovariumkankercellen bij muizen (in vivo).

Wanneer voldoende vitamine C in de ruimte tussen de cellen binnendrong, maakte het waterstofperoxide. Waterstofperoxide is een heel reactieve stof, een pro-oxidant. Het wordt door het immuunsysteem gebruikt om virussen en bacteriën te vernietigen, maar ook kankercellen.

Het door vitamine C aangemaakte waterstofperoxide in deze experimenten beschadigde het DNA van de kankercellen, verstoorde hun energieaanmaak en remde hun groei. Het verzwakte de kankercellen zodanig dat ze gemakkelijker vernietigd konden worden door chemotherapie.

Het waterstofperoxide beschadigde gezonde cellen niet. Dat toont aan dat vitamine C een antioxidant is voor gezonde cellen en een pro-oxidant voor kankercellen en ‘vreemde’ organismen.

Er werd ook een studie gedaan bij vrouwen met ovariumkanker. Een deel van de vrouwen kreeg naast chemotherapie ook hoge doses intraveneus vitamine C: 75 tot 105 gram, afhankelijk van hun gewicht (ter vergelijking: de officiële dagelijks aanbevolen hoeveelheid is 120 milligram vitamine C). Tegen de verwachting van de onderzoekers in hadden de vrouwen die vitamine C kregen minder last van bijwerkingen van de chemotherapie, ze waren minder misselijk en hadden meer energie.

De onderzoekers hoopten dat de National Cancer Institute na dit duidelijke bewijs eindelijk grote studies met vitamine C zouden subsidiëren, maar dat zit er voorlopig niet in. De NCI feliciteerde de onderzoekers met hun resultaten, maar gaf toe dat diegenen die instaan voor het toewijzen van subsidies, bevooroordeeld zouden zijn omwille van de controversiële reputatie van vitamine C.

©Hilde Maris

Meer info
Vitamine C. Suppletie is geen overbodige luxe. PlaceboNocebo 21.
Vitamine C supplementen. Welke vorm is de beste? PlaceboNocebo 3.
Vitamine C als kankertherapie. PlaceboNocebo 22.

Referentie

Ma Y, Chapman J, Levine M, et al. High-dose parenteral ascorbate enhanced chemosensitivity of ovarian cancer and reduced toxicity of chemotherapy. Sci Transl Med. 2014 Feb 5;6(222):222ra18.