Vitamine K voor de preventie en behandeling van neurodegeneratie

Vitamine K is van essentieel belang voor een gezond lichaam, voor de werking van alle organen en voor de preventie van de zogenaamde “ouderdomsziekten” hart- en vaatziekten, diabetes type 2, botverlies, artrose, spierzwakte, hersen- en zenuwaandoeningen en kanker.

Deze bijzondere hormoonachtige voedingsstof is een niet te onderschatten “voedingsmedicijn” voor de preventie en behandeling van neurodegeneratieve aandoeningen. Ze remt oxidatieve stress, vermindert neuro-inflammatie, verbetert de mitochondriale functie, remt veroudering van de hersenen, stimuleert de aanmaak van myeline (het beschermende omhulsel rond zenuwuitlopers), stimuleert de aanmaak van sfingolipiden (vetten in de membraan van zenuwcellen met belangrijke signaalfuncties), versterkt de bloed-hersenbarrière, voorkomt of vermindert verkalking van de bloedvaten (in de hersenen), en remt de samenklontering van eiwitten zoals amyloïd-bèta, tau-eiwitten en alfa-synucleïne. Vitamine K2 (MK-4 en MK-7) moduleert de activiteit van genen, onder andere van genen die betrokken zijn bij neuro-inflammatie, eiwitstapeling en mitochondriale dysfunctie.

Vitamine K is een belangrijke voedingsstof voor het afremmen van de progressie van multiple sclerose, alzheimer, parkinson en andere neurodegeneratieziekten (Roumeliotis S, 2025; Emekli-Alturfan E, 2023; Grimaldi L, 2025).

Vitamine K2 kan de werking van de mitochondriën herstellen bij een genetisch gebrek aan pink1, zoals bij parkinson. Ze kan ook, net als haar verwant co-enzym Q10, elektronen doorgeven zodat er meer energie aangemaakt wordt (Vos M, 2012). Er wordt op dit moment onderzoek gedaan naar suppletie met vitamine K2 (MK-7) bij mensen met genetisch bepaalde parkinson met mitochondriale dysfunctie (Prasuhn J, 2021).

Vitamine K1 zit vooral in groene bladgroenten en koolsoorten, zoals boerenkool, broccoli, bloemkool, spinazie en spruiten. Vitamine K2 zit vooral in gefermenteerde voedingsmiddelen zoals natto (gefermenteerde sojabonen), volle yoghurt, kefir, kaas en zuurkool. Ze wordt ook aangemaakt door bepaalde darmbacteriën, op voorwaarde dat de darmflora gezond is (en voldoende vitamine K1 ingenomen wordt).

Heel veel mensen hebben een verhoogde behoefte aan vitamine K, door genetische factoren, een verstoorde darmflora, darmziekten, het gebruik van antibiotica, “bloedverdunners” (vitamine K-antagonisten zoals warfarine), cholesterolverlagers, en andere omstandigheden. Bij chronische ontsteking of aanhoudende (verborgen) infecties wordt heel veel vitamine K verbruikt. Samen met een verstoord microbioom is dat de sterkste risicofactor voor een gebrek aan vitamine K bij mensen met neurodegeneratie – én een onderliggende oorzaak van een snellere progressie.

©PlaceboNocebo